به تماشا سوگند / و به آغاز کلام / و به پرواز کبوتر از ذهن / واژه ای در قفس است / هر که در حافظه ی چوب ببیند باغی / صورتش در وزش بیشه شور / ابدی خواهد ماند / هر که با مرغ هوا دوست شود / خوابش آرام ترین خواب جهان خواهد بود / آنکه نور از سر انگشت زمان بر چیند / می گشاید گره پنجره را...



